Podane orientacyjne czasy dotyczą samej pracy przy nadwoziu i mogą się zmienić po odsłonięciu blachy.
Kolejność ma znaczenie techniczne. Odsłonięta blacha nie może czekać na decyzję, a montaż przed utwardzeniem powłoki kończy się odpryskami przy pierwszym dokręceniu.
Pierwsze spotkanie przy aucie. Przechodzimy razem wokół nadwozia, oglądamy miejsca, które Cię niepokoją, i te, o których zwykle nikt nie myśli: rynienki, zawinięcia drzwi, podłogę pod wykładziną. Na tym etapie nic nie rozbieramy.
Właściwa ocena stanu blachy. Mierzymy grubość powłoki, sprawdzamy profile endoskopem, pukamy i naciskamy tam, gdzie podejrzewamy wypełniacz. Każde ognisko dostaje numer, zdjęcie i opis stopnia korozji.
Zdejmujemy tylko to, co blokuje dostęp do strefy naprawy: nadkola, listwy, uszczelki, czasem szybę albo wykładzinę. Każdy element trafia do opisanego pojemnika, a śruby zostają przy swoim elemencie.
Najdłuższy etap. Zaczystka, wyznaczenie granicy zdrowego materiału, cięcie, formowanie wstawki i spawanie doczołowe. Szlifujemy szew do poziomu poszycia i sprawdzamy szczeliny względem sąsiednich elementów.
Jeśli po odsłonięciu zakres rośnie, zatrzymujemy pracę i wysyłamy zdjęcia z zaktualizowaną wyceną. Dalej ruszamy dopiero po Twojej zgodzie.
Odtłuszczenie i podkład epoksydowy tego samego dnia, w którym kończymy zaczystkę. Szwy dostają masę uszczelniającą, a profile zamknięte preparat woskowy aplikowany sondą przez otwory technologiczne.
Lakierowania nawierzchniowego nie wykonujemy u siebie. Auto trafia do lakierni, którą wskażesz Ty albo z którą współpracujemy. Przekazujemy tam protokół, zdjęcia i informację o zastosowanym podkładzie, żeby systemy powłok były zgodne.
Składamy wszystko w odwrotnej kolejności, korzystając ze zdjęć z demontażu. Uszczelki i zaślepki zakładamy nowe tam, gdzie stare już nie przylegają. Na koniec regulujemy szczeliny i sprawdzamy, czy elementy domykają się bez oporu.
Przechodzimy przez protokół punkt po punkcie: co było, co zostało wycięte, jak wygląda miejsce po naprawie i jakie wyszły pomiary powłoki. Dostajesz komplet zdjęć oraz zalecenia dotyczące kontroli profili w kolejnych sezonach.
To nie są formalności. W każdym z tych punktów decyzja należy do Ciebie, a my czekamy z dalszymi pracami.
Akceptujesz zakres i wycenę albo zabierasz protokół i zastanawiasz się w spokoju.
Jeśli zakres jest większy niż zakładany, dostajesz zdjęcia i nową kwotę przed dalszym cięciem.
Ostatni moment, żeby zobaczyć gołą blachę. Wysyłamy zdjęcia albo zapraszamy do warsztatu.
Przechodzimy przez wszystkie pozycje protokołu, zanim rozliczymy zlecenie.
Termin podajemy dopiero po defektacji, bo wcześniej byłby zgadywaniem. Poniżej rzeczy, które w praktyce najczęściej przesuwają datę odbioru w jedną albo drugą stronę.
Tak, po wcześniejszym ustaleniu terminu. Najlepszy moment to etap piąty, przed nałożeniem podkładu — wtedy widać gołą blachę i całą wykonaną robotę.
W trakcie. Zdjęcia z każdego etapu wysyłamy mailem, a komplet trafia do protokołu przy odbiorze. Przy zmianie zakresu dostajesz je od razu, razem z nową wyceną.
Tak, wielu właścicieli tak robi, zwłaszcza gdy renowacja jest rozłożona na sezony. Podkład epoksydowy zabezpiecza blachę, ale nie jest powłoką docelową — warto zaplanować lakierowanie, zanim auto zacznie jeździć w deszczu.
Tak. Wtedy zamykamy każdy etap zabezpieczeniem, żeby odsłonięta blacha nie czekała miesiącami. Kolejność ustalamy od miejsc, które mają wpływ na sztywność nadwozia.
Zabezpieczamy to, co jest odsłonięte, rozliczamy przepracowane godziny i zużyty materiał, a Ty dostajesz dokumentację stanu na dzień przerwania. Auto można odebrać w tym stanie i wrócić do tematu później.
Oględziny trwają pół godziny i kończą się konkretną informacją, czy i w jakim zakresie warto ruszać z pracami.